Η αρτηριακή πίεση στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων, οφείλει να καταγράφεται σε συνθήκες ηρεμίας. Συνήθως τη μετράμε δύο έως τρεις φορές την ημέρα ως εξής:
Α. Λίγη ώρα ( 5-10’) μετά το πρωινό ξύπνημα, πρίν το πρωινό γεύμα και για τους καπνιστές πριν το πρώτο τσιγάρο .
Β. Πριν το μεσημεριανό μας φαγητό
Γ. Πριν το βραδινό μας ύπνο σε ικανή απόσταση ( πχ μία ώρα) πριν το βραδινό μας φαγητό.
ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΕΣ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ
Η πίεση μετράται σε καθιστή αναπαυτική θέση.
Το μέγεθος της περιχειρίδας οφείλει να είναι ανάλογο του μεγέθους του χεριού.
Μπορούμε να πάρουμε έως και δύο μετρήσεις την κάθε φορά ( με χρονική απόσταση 5 λεπτά η μία από την άλλη) και να υπολογίσουμε το μέσο όρο.
Δεν περνάμε όλο μας το απόγευμα μετρώντας ανά πέντε λεπτά την πίεσή μας!
Τα ηλεκτρονικά πιεσόμετρα πολλές φορές δίνουν ανακριβή αποτελέσματα για τη μικρή ( διαστολική ) πίεση.
Με δεδομένα τα παραπάνω, εάν οι μετρήσεις υπερβαίνουν τα 140mmHg για τη συστολική ( μεγάλη) πίεση και τα 90mmHg για τη διαστολική ( μικρή) θα ήταν σκόπιμο να συμβουλευτείτε τον καρδιολόγο σας.
Η αρτηριακή υπέρταση σπανίως προκαλεί κεφαλαλγία ή ρινορραγία (αιμορραγία από τη μύτη). Στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων η κεφαλαλγία προηγείται και η αύξηση της πίεσης έπεται, ως συνέπεια της στρεσογόνου κατάστασης.
Δοκιμάστε να μετρήσετε την πίεσή σας κατά τη διάρκεια πονόδοντου! Θα διαπιστώσετε σίγουρα ότι είναι αυξημένη. Αυτό δε σας κάνει υπερτασικό!